De COVID-jaren gaven ons flexibiliteit — en veel teams hielden die vast. Wat begon als empowerment, veranderde echter langzaam in routine. Kantoren blijven halverwege de week stil, maar resultaten blijven niet automatisch uit. Het probleem is niet hybride werken zelf; het is het geleidelijke verlies van eigenaarschap voor resultaten. In deze blog onderzoekt Jan Salomons hoe leiders duidelijkheid, verantwoordelijkheid en ritme kunnen herstellen zonder uren of aanwezigheid te dicteren. Met zijn iteratieve Way of Working — opdracht > diagnostiek > co-creatie > levering > evaluatie > hypercare > overdracht > on-demand ondersteuning — laat hij zien hoe organisaties productiviteit, kwaliteit en betrokkenheid kunnen verbeteren door zich te richten op resultaten, niet op routines.
Grenzen stellen in coaching is essentieel om focus te behouden en vooruitgang te garanderen. Wanneer klanten consequent de reikwijdte van hun coaching uitbreiden, komt dit vaak voort uit onderliggende emoties zoals onzekerheid of angst. Om dit in goede banen te leiden, stel ik duidelijke doelen en herbekijk ik deze regelmatig, waarbij ik het belang van op één lijn blijven voor effectieve resultaten duidelijk maak. Als er nieuwe onderwerpen opduiken, erken ik die en stuur ik het gesprek terug naar de afgesproken prioriteiten. Het aanbieden van extra sessies of gestructureerde opties om de reikwijdte uit te breiden zorgt voor flexibiliteit zonder de oorspronkelijke doelstellingen uit het oog te verliezen. Deze balans zorgt voor productieve en resultaatgerichte coachingsessies met respect voor de veranderende behoeften van de klant. Ik probeer mijn coaching altijd messcherp te houden!

