Hoe ga je je leven meten?

Een leiderschapsvraag waar elke serieuze leider uiteindelijk mee te maken krijgt

Er is een moment in bijna elk leiderschapstraject waarop vooruitgang niet langer aanvoelt als vooruitgang.

• U levert.
• Je wordt vertrouwd.
• Je draagt verantwoordelijkheid, invloed en een volle agenda.

En toch, vaak op een rustig moment, niet in een crisis, komt er een diepere vraag naar boven:
Is dit het leven dat ik eigenlijk wil opbouwen?

Ik ben deze vraag de afgelopen decennia herhaaldelijk tegengekomen, als directeur, als transformatieleider en nu, het vaakst, in vertrouwelijke coachingsgesprekken met senior leiders.

Clayton Christensen formuleerde het ooit op een manier die nog steeds door alle complexiteit heen snijdt:

• Hoe ga je je leven meten?
• Niet jouw rol.
• Niet je prestaties.
• Jouw leven.

Wanneer succes een vernauwende kracht wordt

De meeste leiders met wie ik werk hebben het niet moeilijk omdat ze een gebrek aan competentie of ambitie hebben. Ze worstelen omdat ze teveel van beide hebben, gekanaliseerd in systemen die snelheid, output en beschikbaarheid belonen.

Organisaties zijn erg goed in het versterken van wat zichtbaar is:

• Resultaten
• Beslissingen
• Responsiviteit
• Overwinningen op korte termijn

Ze zijn veel minder goed in het beschermen van wat essentieel maar minder tastbaar is:

• Relaties
• Waarden onder druk
• Integriteit na verloop van tijd
• Betekenisvolle bijdrage

Niemand kiest er bewust voor om weg te drijven van wat het belangrijkst is. Maar wegdrijven is precies wat er gebeurt als het leven verandert in een ononderbroken reeks dringende reacties.

De levensstrategie die je al uitvoert

In organisaties weten we dit maar al te goed: strategie wordt niet bepaald door intentie, maar door de toewijzing van middelen.

Waar tijd, aandacht en energie naartoe gaan, dat is de echte strategie.

Hetzelfde geldt voor jouw leven. Als we eerlijk kijken naar:

• uw kalender
• je energie aan het eind van de dag
• waar denk je aan als het rustig is

kunnen we de strategie zien die je echt leeft.

Veel senior leiders optimaliseren onbedoeld voor meetbaar succes op de korte termijn, terwijl ze te weinig investeren in de fundamenten die er volgens hen het meest toe doen: vertrouwen, familie, gezondheid, integriteit en impact op de lange termijn.

Niet omdat het ze niets kan schelen. Maar omdat het systeem ze daar stilletjes naartoe duwt.

Integriteit gaat verloren in kleine, redelijke stappen

Zelden faalt integriteit in dramatische momenten. Ze erodeert in zinnen als:

• “Alleen deze ene keer”
• “Gezien de omstandigheden”
• “Ik corrigeer het later wel”

Elke leider die ergens terechtkwam waar hij nooit had willen zijn, heeft niet één grote lijn overschreden. Ze hebben veel kleine regels overschreden, elk afzonderlijk verdedigbaar. Mijn ervaring is dat het veel gemakkelijker is om een principe 100% van de tijd vast te houden dan om er 98% over te onderhandelen.

Leiderschap, vooral in complexe omgevingen met hoge druk, vereist duidelijkheid voordat de druk toeslaat.

Cultuur is niet alleen een bedrijfsconcept

We praten vaak over cultuur op het werk. Veel minder over cultuur in ons eigen leven. Toch bestaat cultuur overal waar gedrag zich herhaalt.

• In teams.
• In gezinnen.
• In leidinggevende functies.

Cultuur is wat er gebeurt zonder discussie. Het wordt gevormd door wat je beloont, wat je tolereert en wat je modelleert, vooral als het je iets kost.

Als je veerkrachtige teams, vertrouwen, verantwoordelijkheid en psychologische veiligheid wilt, dan moeten die kwaliteiten eerst zichtbaar zijn in hoe je leiding geeft aan jezelf.

Het verkeerde scorebord houdt je bezig.... en leeg

Laat in hun leven hebben leiders zelden spijt van hun ambitie. Wat ze in twijfel trekken is anders:

• Heb ik mensen geholpen te groeien?
• Heb ik gehandeld in lijn met waar ik beweerde voor te staan?
• Heb ik geïnvesteerd in wat ertoe deed, of alleen in wat het gemakkelijkst te meten was?

Titels vervagen. Kwartaalresultaten vervallen. Maar de impact die je hebt op mensen blijft. Dat is het enige scorebord dat na verloop van tijd zijn waarde behoudt.

Een bewuste pauze

Dit is geen argument tegen prestaties, ambitie of verantwoordelijkheid. Het is een uitnodiging om te leiden met intentie in plaats van standaard. Om lang genoeg stil te staan bij de vraag:

• Waar optimaliseer ik nu echt voor?
• Waar dwaal ik af in plaats van te kiezen?
• Hoe zou “succes” eruit zien als ik het zou meten in mensen, niet in resultaten?

Bij Salomons.Coach is dit waar mijn werk met leiders begint. Niet met tools of kaders, maar met duidelijkheid. Omdat leiderschap in een VUCA-wereld niet alleen betere beslissingen vereist. Het vereist leiders die verankerd, reflectief en weloverwogen zijn over het leven dat ze opbouwen terwijl ze resultaten leveren.

Als deze vraag je aanspreekt en je voelt dat snelheid en verantwoordelijkheid je weinig ruimte voor reflectie hebben gelaten, dan is het misschien tijd om te stoppen met navigeren op de automatische piloot. Ik werk met senior leiders die dat willen:

• prestaties afstemmen op persoonlijke waarden
• integer leidinggeven onder druk
• bewuste keuzes maken in plaats van reactieve
• en bouwen aan impact die verder gaat dan rollen en titels

Als je wilt onderzoeken wat het meten van je leven betekent in jouw context, nodig ik je uit om contact op te nemen of een gesprek te starten via Salomons.Coach. Soms is de krachtigste leiderschapsstap om stil te staan en bewust te kiezen hoe je verder gaat.