PDSA en VUCA: Waarom leiders beide nodig hebben om de realiteit van vandaag te navigeren

De meeste leiders erkennen dat de wereld om hen heen sneller verandert dan traditionele managementtools aankunnen. Markten verschuiven van de ene op de andere dag. Technologie versnelt voorbij onze planningscycli. Teams hebben te maken met meer onderlinge afhankelijkheden, meer onzekerheid en meer druk dan ooit.
Met andere woorden:
We leiden allemaal in een VUCA-wereld; een gemarkeerd door Volatiliteit, onzekerheid, complexiteit en ambiguïteit.
Tegelijkertijd zijn leiders en teams op zoek naar praktische methoden die hen helpen vooruitgang te boeken zonder dat ze alle antwoorden hebben. Dat is waar de PDSA-cyclus komt binnen: Plannen - Doen - Studeren - Handelen, Een eenvoudige maar krachtige aanpak voor continue verbetering.
Wat veel leiders zich niet realiseren is dit:
PDSA en VUCA zijn nauw met elkaar verbonden.
De ene beschrijft de omgeving.
De andere biedt een manier om er doorheen te navigeren.
Laten we eens kijken hoe.
Een persoonlijke noot: Hoe Kolb mijn benadering van leren en leiderschap heeft gevormd
Mijn band met continu leren begon lang voordat ik in de wereld van leiderschapsontwikkeling terecht kwam.
Het begon toen ik afstudeerde als docent elektrotechniek, Hij stapte een klaslokaal binnen met leerlingen die nieuwsgierig, ongeduldig en snel afgeleid waren en graag wilden begrijpen hoe de wereld in elkaar zat.
Ik leerde al snel dat lesgeven niet genoeg was.
Studenten begrepen het pas echt als ze ervaren, getest, gereflecteerd, en toegepast wat ze hebben geleerd.

Hier maakte ik voor het eerst kennis met De cyclus van ervaringsleren van Kolb, een vierstappenmodel:
- Concrete ervaring
- Reflectieve observatie
- Abstracte conceptualisatie
- Actief experimenteren
Zonder het me op dat moment te realiseren, werkte ik al in leer-lussen, creëerde kleine experimenten in mijn manier van lesgeven, observeerde wat werkte, paste het aan en probeerde het opnieuw.
Het was PDSA in een educatieve omgeving.
Die eerste jaren leerden me iets fundamenteels:
Mensen leren het snelst als ze iets kunnen ervaren, erover nadenken en meteen een betere versie uitproberen.
Tientallen jaren later staat deze les nog steeds centraal in mijn werk met leiders en teams.
Kolb gaf me de mentaliteit.
PDSA gaf me de structuur.
VUCA geeft ons de context.
En in de wereld van vandaag hebben we ze alle drie nodig.
VUCA: de leiderschapsuitdaging van onze tijd
VUCA is niet alleen jargon. Het beschrijft wat leiders elke dag ervaren:
- Volatiliteit: Snelle, onvoorspelbare verandering
- Onzekerheid: Het ontbreken van duidelijke antwoorden
- Complexiteit: Veel bewegende delen die elkaar beïnvloeden
- Dubbelzinnigheid: Geen enkele “juiste” oplossing; meerdere interpretaties mogelijk
In een dergelijke omgeving wordt klassieke lineaire planning kwetsbaar. Grootschalige oplossingen duren te lang. Leiders kunnen niet langer vertrouwen op ervaring alleen, omdat de patronen van gisteren zich niet altijd herhalen.
Om effectief leiding te geven, hebben we nieuwe manieren van denken en leren nodig.
PDSA: Een eenvoudige methode om vooruitgang te boeken in onzekere tijden
De PDSA-cyclus nodigt leiders en teams uit om in kleine, snelle leer-lussen te werken:
- Plan: Bepaal het doel en ontwerp een kleine test
- Doen: Uitvoeren op beperkte schaal
- Onderzoek: Reflecteer op de resultaten en leer
- Act: Aanpassen, overnemen of opgeven - en dan herhalen
In plaats van zich vast te leggen op grootschalige, riskante initiatieven, bouwt PDSA vooruitgang op door middel van experimenteren, reflecteren en aanpassen.
Dit ritme past perfect bij de realiteit van VUCA.
Hoe PDSA reageert op VUCA - direct en praktisch
Hier ontmoeten de twee kaders elkaar:
1. Volatiliteit → PDSA stabiliseert door kortere cycli
Wanneer de wereld snel verandert, zijn jaarplannen binnen enkele weken achterhaald.
PDSA houdt teams flexibel door te werken in korte leerlijnen.
Je past je aan als de omgeving verandert, in plaats van verlamd te raken door achterhaalde plannen.
2. Onzekerheid → PDSA vermindert gissen
In onduidelijke situaties gaan mensen vaak uit van veronderstellingen, discussies of stellen ze beslissingen uit.
PDSA vervangt debat door gegevens - Zelfs als het om kleinschalige gegevens gaat.
Een kort experiment onthult meer dan urenlange discussies.
3. Complexiteit → PDSA breekt het af
Complexe systemen overweldigen. Alles is met alles verbonden.
PDSA isoleert één verandering per keer zodat teams kunnen zien wat echt werkt.
4. Ambiguïteit → PDSA stimuleert nieuwsgierigheid
Als er geen voor de hand liggende oplossing is, is de veiligste weg verkennen.
PDSA geeft teams toestemming om test, Leren en aanpassen - zonder zekerheid vooraf nodig te hebben.
Op deze manier, PDSA wordt een praktisch leiderschapsgedrag, Niet alleen een hulpmiddel om processen te verbeteren.
PDSA bouwt de leiderschapsvaardigheden op die VUCA vereist
Werken met PDSA ontwikkelt essentiële leiderschapscapaciteiten:
- Comfort met niet weten
- Experimenteren in plaats van controleren
- Reflectieve, gegevensgestuurde besluitvorming
- Psychologische veiligheid voor leren en falen
- Systeembewustzijn en kritisch denken
En voor mij persoonlijk gaat het rechtstreeks terug naar Kolb:
ervaring → reflectie → inzicht → nieuwe actie.
Zo groeien mensen.
Zo worden teams volwassen.
Zo passen organisaties zich aan.
De echte verbinding: Sneller leren dan de omgeving verandert
Als je VUCA en PDSA combineert, wordt één inzicht duidelijk:
In een VUCA-wereld zijn de meest concurrerende organisaties degene die sneller leren dan hun omgeving verandert.
PDSA creëert die leercadans.
VUCA vraagt erom.
Kolb legt uit waarom het werkt op menselijk niveau.
Samen vormen ze een krachtig leiderschapskader:
- VUCA verhoogt het milieubewustzijn.
- PDSA biedt een gedisciplineerde manier om te reageren.
- Kolb legt uit hoe mensen het geleerde internaliseren en toepassen.
Dit is waar transformatie echt begint - niet door grote ontwerpen en perfecte plannen, maar door een voortdurende cyclus van experimenteren, leren en aanpassen.
Samengevat
VUCA is de uitdaging. PDSA is een van de meest effectieve antwoorden. Kolb laat zien hoe leren gedrag wordt.
Leiders die alle drie begrijpen - en die hun teams leren om te werken in voortdurende leerlussen - bouwen veerkracht, aanpassingsvermogen en momentum op in zelfs de meest onvoorspelbare omgevingen.
Ze wachten niet op duidelijkheid. Ze creëren het.

