De meeste crossculturele kaders vertellen je hoe culturen verschillen. De GLOBE-studie vertelt je wat voor soort leider elke cultuur daadwerkelijk bereid is te volgen. Dit is wat het betekent voor je leiderschap - en hoe het Cross-Cultural Leadership Compass de GLOBE-studie naast drie andere kaders toepast.
Elke leider die een culturele grens overschrijdt, draagt twee besturingssystemen tegelijk. Het ene werd geïnstalleerd in de kindertijd. Het andere werd verworven door jaren van professionele aanpassing. De echte vaardigheid - de vaardigheid die effectieve crossculturele leiders onderscheidt van louter goed bereisde leiders - is weten welk systeem op een bepaald moment actief is en of het de situatie dient.
Het Crosscultureel Leiderschap Kompas is opgebouwd rond precies deze uitdaging. Het integreert vier gevalideerde academische kaders - Hofstede, GLOBE, de...
Hofstede is het meest geciteerde raamwerk in crosscultureel management. Op zichzelf is het echter ook onvolledig. In dit artikel wordt Hofstede vergeleken met drie andere belangrijke onderzoeksprogramma's - GLOBE, Trompenaars en Hall -, wordt gezocht naar punten van overeenkomst tussen alle vier en wordt die consensus vertaald in zeven principes voor leidinggevend management die worden ondersteund door vijf decennia van onafhankelijk bewijs.
Psychologische veiligheid is een van de meest gebruikte - en meest verkeerd begrepen - concepten in modern leiderschap. Mooie vergaderingen, beleid en consensus zijn geen veiligheid. Ze zijn vaak het tegenovergestelde. Zes hardnekkige misvattingen en wat er eigenlijk op het spel staat voor leiders die dit goed willen doen.
De meeste senior leiders ontsporen niet omdat ze niet intelligent of gedreven zijn. Ze ontsporen omdat ze gestopt zijn met leren - en het pas merkten toen de schade al was aangericht. In dit artikel onderzoekt executive coach Jan Salomons de neurowetenschap achter waarom gedragsverandering zo moeilijk is, de vijf waarschuwingssignalen die aangeven dat de leervaardigheid van een leider afneemt en wat het onderzoek werkelijk zegt over wat leiders die blijven groeien onderscheidt van degenen die stilletjes stagneren. Op basis van tientallen jaren bewijs van Korn...
De uitdrukking “niet strategisch genoeg” is een van de meest gebruikte etiketten wanneer leiders tegen een onzichtbaar carrièreplafond aanlopen. Maar in leidinggevende teams verbergt het vaak een dieper probleem - onduidelijke verwachtingen, machtsdynamiek of een lage psychologische veiligheid. Alvorens het individu te ontwikkelen, moeten leiders eerst het systeem onderzoeken dat het label heeft voortgebracht.
De meeste interculturele raamwerken vertellen je hoe culturen verschillen op het werk. De World Values Survey onthult iets diepers: waar mensen fundamenteel in geloven dat ze ervoor werken, of ze standaardvertrouwen verlenen aan instellingen of dat het persoonlijk verdiend moet worden, en of autonomie of zekerheid hun meer basale professionele motivatie is. Dit zijn de waarden die generaties nodig hebben om te verschuiven — en de waarden die onder druk weer opduiken, zelfs na een decennium van aanpassing.
Werkt executive coaching? Het korte antwoord is ja - onder bepaalde voorwaarden. Een groeiend aantal collegiaal getoetste onderzoeken bevestigt significante, meetbare effecten op het gebied van prestaties, gedragsverandering en leiderschapsresultaten. De moeilijkere vraag is hoe je weet wanneer het werkt in jouw organisatie. Dit artikel onderzoekt het bewijs, legt de beperkingen bloot van veel geciteerde ROI-claims en schetst hoe een rigoureus evaluatieraamwerk er eigenlijk uitziet.
De meeste presentaties mislukken niet omdat de inhoud zwak is, maar omdat de intentie van het leiderschap onduidelijk is. In dit artikel, dat gebaseerd is op jarenlange ervaring met het trainen en coachen van senior leiders, worden presentatievaardigheden geherdefinieerd als leiderschapsgedrag onder druk, waarbij beslissingen mogelijk worden gemaakt, complexiteit wordt verminderd en eigenaarschap expliciet wordt. Als je goed presenteert, gaat het niet om dia's. Het gaat om het leiden van het denken in de zaal. Het gaat om het leiden van het denken in de ruimte.
Elk intercultureel kader heeft blinde vlekken. Schwartz meet vier culturele dimensies die geen equivalent hebben in Hofstede of GLOBE. Als je zonder deze werkt, mis je een aanzienlijk deel van het interculturele beeld — en in sommige combinaties, de meest operationeel significante lacunes in de gehele analyse.










