De meeste crossculturele modellen vertellen je hoe culturen van elkaar verschillen op het werk. De World Values Survey onthult iets diepers: waar mensen fundamenteel in geloven dat ze werken, of ze standaard vertrouwen verlenen aan instellingen of dat dit persoonlijk verdiend moet worden, en of autonomie of veiligheid hun meer basale professionele motivatie is. Dit zijn de waarden die generaties nodig hebben om te verschuiven.
Elk cross-cultureel raamwerk heeft blinde vlekken. Schwartz meet vier culturele dimensies — Inbedding, Egalitarisme, Intellectuele Autonomie en Affectieve Autonomie — die geen equivalent hebben in Hofstede of GLOBE. Als je zonder deze werkt, mis je een belangrijk deel van het cross-culturele plaatje. Bij sommige landkoppels zijn dit de meest operationeel belangrijke lacunes in de gehele analyse.
De meeste crossculturele kaders vertellen je hoe culturen verschillen. De GLOBE-studie vertelt je wat voor soort leider elke cultuur daadwerkelijk bereid is te volgen. Dit is wat het betekent voor je leiderschap - en hoe het Cross-Cultural Leadership Compass de GLOBE-studie naast drie andere kaders toepast.
Hofstede is het meest geciteerde raamwerk in crosscultureel management. Op zichzelf is het echter ook onvolledig. In dit artikel wordt Hofstede vergeleken met drie andere belangrijke onderzoeksprogramma's - GLOBE, Trompenaars en Hall -, wordt gezocht naar punten van overeenkomst tussen alle vier en wordt die consensus vertaald in zeven principes voor leidinggevend management die worden ondersteund door vijf decennia van onafhankelijk bewijs.
Managen in verschillende culturen is geen kwestie van bewustzijn, maar van precisie.
Dit handboek voor leidinggevenden vertaalt de zes culturele dimensies van Hofstede in concrete leiderschapsacties, zodat u kunt anticiperen op wrijvingen, uw aanpak kunt aanpassen en effectief leiding kunt geven over de grenzen heen.
Psychologische veiligheid is een van de meest gebruikte - en meest verkeerd begrepen - concepten in modern leiderschap. Mooie vergaderingen, beleid en consensus zijn geen veiligheid. Ze zijn vaak het tegenovergestelde. Zes hardnekkige misvattingen en wat er eigenlijk op het spel staat voor leiders die dit goed willen doen.
De meeste leidinggevenden falen niet omdat ze intelligentie of drive missen. Ze falen omdat ze gestopt zijn met leren – en dat pas merkten toen de schade al was aangericht. In dit artikel onderzoekt executive coach Jan Salomons de neurowetenschap achter waarom gedragsverandering zo moeilijk is, de vijf waarschuwingssignalen dat de leervermogen van een leider afneemt, en wat onderzoek werkelijk zegt over wat leiders die blijven groeien scheidt van degenen die stilvallen. Gebaseerd op decennia aan bewijs van Korn Ferry, het Center for Creative Leadership, en de neurowetenschap van neuroplasticiteit, is dit een praktische, op gedrag gerichte gids voor een van de meest kritieke – en vaakst over het hoofd geziene – leiderschapscompetenties van onze tijd. Als je jezelf ooit hebt betrapt op het vertrouwen op wat vroeger werkte in een situatie die duidelijk anders is, dan is dit artikel voor jou.
De uitdrukking “niet strategisch genoeg” is een van de meest gebruikte etiketten wanneer leiders tegen een onzichtbaar carrièreplafond aanlopen. Maar in leidinggevende teams verbergt het vaak een dieper probleem - onduidelijke verwachtingen, machtsdynamiek of een lage psychologische veiligheid. Alvorens het individu te ontwikkelen, moeten leiders eerst het systeem onderzoeken dat het label heeft voortgebracht.
De meeste interculturele raamwerken vertellen je hoe culturen verschillen op het werk. De World Values Survey onthult iets diepers: waar mensen fundamenteel in geloven dat ze ervoor werken, of ze standaardvertrouwen verlenen aan instellingen of dat het persoonlijk verdiend moet worden, en of autonomie of zekerheid hun meer basale professionele motivatie is. Dit zijn de waarden die generaties nodig hebben om te verschuiven — en de waarden die onder druk weer opduiken, zelfs na een decennium van aanpassing.
Werkt executive coaching? Het korte antwoord is ja - onder bepaalde voorwaarden. Een groeiend aantal collegiaal getoetste onderzoeken bevestigt significante, meetbare effecten op het gebied van prestaties, gedragsverandering en leiderschapsresultaten. De moeilijkere vraag is hoe je weet wanneer het werkt in jouw organisatie. Dit artikel onderzoekt het bewijs, legt de beperkingen bloot van veel geciteerde ROI-claims en schetst hoe een rigoureus evaluatieraamwerk er eigenlijk uitziet.








